اگه یه نفر بهم یه هدیه میداد چی کار میکردم؟

اگه یه نفر توی یه کاری  کمکم میکرد و یا برام کاری رو انجام میداد، تو اولین قذم بابت اون کار ازش تشکر می کردم و تلاش می کردم یه جورایی کارش و جبران کنم.

اگه عملا جبران نکنم نمی تونم امیدوار باشم که دفعه بعد کمکم کنه. چه برسه به اینکه حتی زبونی هم حرفی نزنم.یعنی گفتن یه مرسیه خشک و خالی حداقل ترین کار ممکنه ! و اگه اینکار و انجام ندم یه جورایی اهانت به اون فرد به حساب می آد، از دفعه دیگم امید به کمکش ندارم.

داشتم قدم بر میداشتم و با خودم فکر می کردم که آیا برا همه سلولام از خدا تشکر کردم؟

آیا در قبال هر سلولم یه بار گفتم خدایا مرسی؟!

داشتم حساب می کردم هر لحظه که قدم ور می دارم و راه میرم ،هر حس خوبی که به من دست میده ،کسایی که دوستشون دارم و .............  همرو خدا بهم میده ! 

وایسادم

اگه هر لحظه که قدم ور میدارم می گفتم خدایا شکرت

اگه تا هر وقت نفس میکشم میگفتم خدایا شکرت

اگه . . .

فقط زبونن تشکر از کسی میکردم که همه چیزمه!

و من و ببخش ای (...) (من میگم عشق) که حتی  زبانن جاهل و ناتوان در شکرو سپاس تو ام .

اسم چمران برایم با جنگ همراه بود، فكر می كردم نمی توانم بروم او را ببینم . از طرف دیگر پدرم ناراحتی قلبی پیدا كرده بود و من خیلی ناراحت بودم. سید غروی یك شب برای عیادت بابا آمد خانه مان و موقع رفتن دم در تقویمی از سازمان اَمَل به من داد، گفت هدیه است. آن وقت توجهی نكردم، اما شب در تنهایی،   همان طور كه داشتم می نوشتم، چشمم رفت روی این تقویم. دیدم دوازده نقاشی دارد برای دوازده ماه كه  همه شان زیبایند، اما اسم و امضایی پای آن ها نبود. یكی از نقاشی ها زمینه ای كاملا سیاه داشت و وسط این سیاهی شمع كوچكی می سوخت كه نورش در مقابل این ظلمت خیلی كوچك بود. زیر این نقاشی به عربیِِ جمله ی شاعرانه ای ، نوشته شده  بود :  «من ممكن است نتوانم این تاریكی را از بین ببرم، ولی با همین روشنایی كوچك فرق ظلمت و نور وحق و باطل را نشان می دهم و كسی كه به دنبال نور است این نور هرچه قدر كوچك باشد در قلب او بزرگ خواهد بود.» كسی كه به دنبال نور است، كسی مثل من، آن شب تحت تأثیر این شعر و نقاشی خیلی گریه كردم. انگار این نور همه وجودم را فرا گرفته بود. اما نمی دانستم كی این را كشیده.

بالأخره یك روز همراه یكی از دوستانم كه قصد داشت برود مؤسسه، رفتم. در طبقه اول مرا معرفی كردند به آقایی و گفتند ایشان دكتر چمران هستند. مصطفی لبخند به لبش داشت و من خیلی جا خوردم، فكر می كردم كسی كه اسمش با جنگ گره خورده و همه از او می ترسند باید آدم قسی ای باشد، حتی می ترسیدم، اما لبخند او و آرامشش مرا غافل گیر كرد. دوستم مرا معرفی كرد و مصطفی با تواضع خاص گفت«شمایید؟ من خیلی سراغ شما را گرفتم، زودتر از این ها منتظرتان بودم.» مثل آدمی كه مرا از مدت ها قبل می شناخته حرف می زد، عجیب بود، به دوستم گفتم «مطمئنی دكتر چمران این است؟» مطمئن بود. مصطفی تقویمی آورد مثل همان كه چند هفته قبل سید غروی به من داده بود. نگاه كردم و گفتم «من این را دیده ام.» مصطفی گفت «همه تابلوها را دیدید؟ از كدام بیشتر خوشتان آمد؟» گفتم: «شمع. شمع خیلی مرا متأثر كرد.» توجه او سخت جلب شد و با تاكید پرسید «شمع؟ چرا شمع؟» من خود به خود گریه كردم، اشكم ریخت. گفتم «نمی دانم. این شمع، این نور، انگار در وجود من هست، من فكر نمی كردم كسی بتواند معنای شمع و از خودگذشتگی را به این زیبایی بفهمد و نشان بدهد.» مصطفی گفت «من هم فكر نمی كردم یك دختر لبنانی بتواند شمع و معنایش را به این خوبی درك كند.» پرسیدم « این را كی كشیده؟ من خیلی دوست دارم ببینمش، آشنا شوم.» مصطفی گفت «من.» بیشتر از لحظه ای كه چشمم به لبخندش و چهره اش افتاده بود تعجب كردم «شما! شما كشیده اید؟» مصطفی گفت «بله من كشیده ام» گفتم «شما كه در جنگ و خون زندگی می كنید، مگر می شود؟ فكر نمی كنم شما بتوانید این قدر احساس داشته باشید.»

بعد اتفاق عجیب تری افتاد. مصطفی شروع كرد به خواندن نوشته های من. گفت«هر چه نوشته اید خوانده ام و دورادور با روحتان پرواز كرده ام.» و اشك هایش سرازیر شد. این اولین دیدار ما بود و سخت زیبا بود.

***

... بی هوا خندید، انگار چیزی ذهنش را قلقلك داده باشد؛ او حتی نفهمیده بود یعنی اصلا ندیده بود كه سر مصطفی مو ندارد! دو ماه از ازدواجشان می گذشت كه دوستش مسأله را پیش كشید«غاده! در ازدواج تو یك چیز بالاخره برای من روشن نشد. تو از خواستگارهایت خیلی ایراد می گرفتی، این بلند است، این كوتاه است... مثل این كه می خواستی یك نفر باشد كه سر و شكلش نقص نداشته باشد. حالا من تعجبم چه طور دكتر را كه سرش مو ندارد قبول كردی؟»

غاده یادش بود كه چه طور با تعجب دوستش را نگاه كرد. حتی دلخور شد و بحث كرد كه «مصطفی كچل نیست. تو اشتباه می كنی.» دوستش فكر می كرد غاده دیوانه شده است كه تا حالا این را نفهمیده.

آن روز همین كه رسید خانه، در را باز كرد و چشمش افتاد به مصطفی، شروع كرد به خندیدن. مصطفی پرسید «چرا می خندی؟» و غاده كه چشم هایش از خنده به اشك نشسته بود گفت «مصطفی، تو كچلی؟ من نمی دانستم!» و آن وقت مصطفی هم شروع كرد به خندیدن و حتی قضیه را برای امام موسی هم تعریف كرد. از آن به بعد آقای صدر همیشه به مصطفی می گفت: «شما چه كار كردید كه غاده شما را ندید؟»

ای علی؛ هميشه فکر می‌کردم که تو بر مرگ من مرثيه خواهی گفت، و چقدر متاثرم که اکنون من بر تو مرثيه می‌خوانم!

ای علی من آمده‌ام که بر حال زار خود گريه کنم، زيرا تو بزرگوارتر از آنی که به گريه و لابه ما احتياج داشته باشی.....

ای علی گفتی که هرکس گفتنی‌هايی دارد - و شخصيت هر انسانی به اندازه ناگفتنی‌های اوست. و من اضافه می‌کنم که درجه دوستی و محبت من با انسانی ديگر به اندازه ناگفتنی‌های است که می‌توانم با او در ميان بگذارم - و از این ناگفتنی‌ها که می‌خواستم بازگو کنم، بی نهايت داشتم..............

ای علی من دردمندم، دل شکسته‌ام، زير کوهی عظيم از ظلم و ستم کوفته و پژمرده شده‌ام، ديگر صبر و تحملم به پايان رسيده است. خواستم از فرصت محالی که بدست آمده بود استفاده کنم، و در کنار تو، در پرتو روح بلند تو کمی ‌بياسايم، عقده‌های باز نشدنی را باز کنم، ناگفتنی‌های فراوان را که همچون دريا بر قلبم موج می‌زند با تو بگويم، عقل را به عقلان واگذارم‌، زمام اختيار را بدست دل بسپارم‌، و آنچه را که بر قلب مجروح و شکسته‌ام می‌گذرد‌، بدون ترس و شرم بازگو کنم‌، می‌خواستم که بر بالهای خيال تو بنشينم و تا وادی نيستی پيش برانم و از درد هستی بياسايم‌، خوش داشتم که  وجود غم آلود خود را به سر پنجه هنرمند تو بسپارم‌، و تو‌، نی وجودم‌، سرود عشق، و آوای تنهايی، و آواز بيابان و موسيقی آسمان بشنوی.

می‌خواستم که غم‌های دلم را بر تو بگشايم‌، و تو اکثير صفت غمهای کثيف را بر به زيبايی مبدل کنی، و سوز و گداز درونم را به زيبايی مبدل کنی‌، و سوز و گداز درونم را تسکين بخشی. می‌خواستم که پرده‌های جديدی از ظلم و ستم را که به شيعيان علی و حسين می‌گذرد به تو نشان دهم و کينه‌ها و حقه‌ها و تهمت‌ها و دسيسه بازی‌های کثيفی را که از زمان ابوسفيان تا به امروز بر همه جا ظلمت افکنده است بنمايانم.

.

.

.

ماجرای خلیج عربی که روی نقشه گوگل در کنار خلیج فارس نوشته شده را دیگر همه می دانیم.نیازی هم به شرح و تفضیل زیاد نیست.فقط یک نکته کوچک و یک تقاضا.

نکته:

می دانید منبع اصلی در آمد گوگل کجاست؟خب شاید واضح باشد که در دنیای مجازی،  منبع در آمد هر سایتی، تعداد کلیک های روی آن است. یعنی هرچه سایتی پر مخاطب تر باشد، تعرفه تبلیغاتی که روی آن درج می شود هم بیشتر است.گوگل هم از این قاعده مستثنی نیست.

تقاضا

بیایید کاری کنیم که گوگل معنی واژه (وفاق ملی)را درک کند! شاید تقاضای بزرگی باشد که بخواهیم گوگل را تحریم کنیم.گوگل و مخصوصا موتور جستجوی آن، خیلی کار راه انداز است. ولی چند روزی است که خودم چندتا جایگزین را امتحان کردم و تقریبا جواب هم گرفتم.

www.yahoo.com
www.a9.com
www.ask.com تقریبا تمام قابلیتهای موتور جستجوگر گوگل را دارد

همشهری-۳/۲/۱۳۸۷

برام جالب بود-رفتم تو بخش نقشه گوگل تا اونجا چکش کنم،هرچی باشه تحقیق برا پذیرفتن لازم!!!

و دیدم پارو از اینم فرا تر گذاشتند!!!

و اگه معنیش رو میخوای میشه یه چیزی مثل این: اینجا از اولش تو تاریخ خلیج عربی بوده و .... خلیج فارس درست نیست و . . .

خب ملت با غیرت ایران، در کمال آرامش بگین خداحافظ خلیج فارس!

http://www.petitiononline.com/sos02082/petition.html

من سایت جمع کردن امضاء رو هم گذاشتم .۱ ملیون امضاء لازم داره!!!!!

به نقل از سایت نسیم مطهر